«إِنّ قَوْماً عَبَدُوا اللّهَ رَغْبَهً فَتِلْکَ عِبَادَهُ التّجّارِ وَ إِنّ قَوْمَاً عَبَدُوا اللّهَ رَهْبَهً فَتِلْکَ عِبَادَهُ الْعَبِیدِ وَ إِنّ قَوْمَاً عَبَدُوا اللّهَ شُکْراً فَتِلْکَ عِبَادَهُ الاَحْرَارِ وَ هِىَ اَفْضَلُ الْعِبَادَهِ».

امام حسین (ع) فرمود: «گروهى خدا را از روى میل به بهشت عبادت می ‏کنند، که این عبادت تجارت‏ کنندگان است و گروهى خدا را از ترس دوزخ می‏پرستند و این عبادت بردگان است، و گروهى خدا را به سبب شایستگى می پرستند، و این عبادت آزادگان است که برترین عبادت است».

(تحف العقول، ص ۲۷۹ ح۴ )