اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَ سَفینَهُ الْنِّجاه

فرا رسیدن ماه محرم و ایام سوگواری و عزاداری

حضرت ابا عبدالله الحسین عَلَیهِ‌السَّلام 

و یاران با وفایش تسلیت باد

امام رضا علیه‌السلام:
هرگاه ماه محرم فرا می‌رسید، پدرم (موسی بن جعفر) دیگر خندان دیده نمی‌شد و غم و اندوه بر او چیره می‌گشت تا آنکه ده روز از محرم می‌گذشت. هنگامی که روز دهم فرا می‌رسید، آن روز، روز مصیبت، اندوه و گریه پدرم بود.

«کانَ أَبِی إِذا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لا یُرَى ضاحِکاً، وَکانَتِ الْکَآبَهُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتّى یَمْضِیَ مِنْهُ عَشَرَهُ أَیّامٍ، فَإِذا کانَ الْیَوْمُ الْعاشِرُ کانَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصِیبَتِهِ وَحُزْنِهِ وَبُکَائِهِ…»
* امالی صدوق، ص ۱۱۱